Wijlen Koning Pins

'Het duurde niet lang voordat ik werd opgemerkt door een kleine man met blond, krullend haar en een buik als een bierton.'

Lida, dag 22

‘Hotel Centraal’ is luxer dan ik ben gewend. Helaas is het zo dat sinds het openen van Lida’s grenzen veel hotels zijn volgeboekt en  ik genoodzaakt ben of onder of boven mijn budget te zitten. Zo kwam het vandaag voor dat ik hongerig de trappen naar het restaurant afdaalde en plotseling terecht kwam in een zaal met mensen, bloemen, drank, muzikanten en overdadige versieringen.
Ik liep wat rond, at stiekem hapjes van de zilveren dienbladen, en voegde me subtiel in gesprekken. Het duurde niet lang voordat ik werd opgemerkt door een kleine man met blond, krullend haar en een buik als een bierton. Losjes trok hij me aan mijn mouw.

‘Goedenavond.’
‘Goedenavond mijnheer, excuseer mij, ik zou hier eigenlijk niet moeten zijn…’
‘Geen enkel probleem! Iedereen is hier welkom. Behalve natuurlijk handlangers van die smerige lansverrader Pins. Dat bent u toch niet?’
‘Nee natuurlijk niet.’
‘Mooi zo. Ik heb gelachen als een varken toen ik ‘koning’ Pins’ hoofd zag rollen over het plein. Ha! Zijn welverdiende loon!’
‘Aha.’
‘Dus denk maar niet dat ik wél een handlanger was. Ik ben namelijk helemaal voor de oppositie, altijd al geweest.’
‘Ziezo.’
‘U vraagt zich natuurlijk af, vanwaar al deze spullen? Oppositiepartijleden zijn toch arm? Dat is dan toch niet mogelijk? Maar voordat je tot een of andere conclusie komt, wil ik minstens de kans krijgen ons te verdedigen.’
‘Nou, eigenlijk…’

Hierop volgde een betoog over zijn verleden, voorzien van de meest heroïsche daden en overwinningen. Over zijn afkeer van koning Pins en dat hij jarenlang eigenlijk als spion bij de koning had gewerkt, over bepaalde acties die op dat moment misschien uit vrije wil leken, maar eigenlijk onder dwang werden uitgevoerd, en hoe zwaar dat was, en moedig, en bijzonder, en knap, en…en…
Ik excuseerde me en haastte me terug naar mijn kamer, maar griste onderweg snel een handvol hapjes en een paar grote stukken fruit van het buffet.
Daar voel ik me niet schuldig over.